Eva Perón, o espectáculo

No ano de 1992, pasaba, entón, o Brasil polo proceso de "impeachment" a Fernando Color de Melo. Foi o tempo en que millares de brasileiros saíran para a rúa a denunciar e protestar contra o abuso e a corrupción dos políticos. Color de Melo que conseguira o poder, a través dos trinta e cinco millóns de brasileiros que o votaran nas urnas, comprometera se a loitar contra a corrupción. Era unha personaxe teatral, un gobernante mozo rodeado sempre pola grande espectacularidade. Foi a grande farsa nun dos países mais ricos e en pleno deselvolvemento do mundo . Cordovani non conseguiu manter se alleo aos acontecementos e decidiu producir xunto a Bruno Portela un espectáculo sobre a vida de Eva Perón que, así como Color, foi unha muller, polémica e que marcou un período político breve e contraditorio na historia da América do Sur. Percibiu que Eva era a personaxe ideal para extravasar a súa indignación por un pobo que acredita en ídolos fabricados. A vida de Eva Perón é partillada aínda hoxe por estudosos e populares que perseguen o traxecto de Eva Duarte, meniña humilde nacida en 1919 en Los Toldos, Arxentina e, que após unha fulgurante carreira de actriz de radio e cinema, se torna Primeira Dama, compañeira e muller do Xeneral Juan Domingo Perón. A subida e queda de Evita, as paixóns que desencadeou, a forza que transmitiu, a súa posición ao lado dos humildes (os seus “descamisados”), a loita incansábel que trabou cos poderosos, as diferenzas irreconciliábeis que a distanciaba da sociedade arxentina, a súa demarcación dos oligarcas, o case odio que verteu sobre eles, a coraxe a esconder as fraxilidades da doenza, o mundo de xoias e peles por onde arrestou a súa beleza, todo isto marcou una personaxe que acabou por exercer no seu país unha autoridade absoluta. Amada e exaltada polos pobres, odiada polos políticos e detentores da riqueza, Eva Perón ve reforzado o seu carisma pola máscara que afibela a súa doenza que a xoga para a morte, aos 33 anos. Por detrás da súa fraxilidade, pola obstinación co que defende os seus principios, pola obsesión co que pretende resgardar a súa imaxe, polo soño co que demarca a súa pasaxe e transmite aos mais necesitados o seu amor, Evita é a face dun Peronismo que foi a grande ilusión dunha América sufrida. A montaxe de “Eva Perón, O Espectáculo” é de grande rigor e ambición. Nela se envolveran e se envolven diversas persoas, empresas e órganos gobernamentais entusiasmados co proxecto. Recriar o esplendor onde se moveu Eva Perón, marcado polo luxo e requinte. Así, sobre documentos da época, foran recriados 9 figurinos de alta costura para esta personaxe que constitúe un magnífico desfile de moda dos anos 40/50. Procurou se unha certa simboloxía na cor que remite para as tonalidades entre os ocres, marróns, beixes, brancos...tonalidades dunha época dourada mas con trazos de profunda melancolía. A iluminación remite para o sepia e reforza a unidade da cor dos figurinos. Quarenta e cinco minutos tarda Cordovani a “transforma se” en Eva Perón. Un traballo exemplar que vai do pequeno pormenor facial, à perruca, ao requinte da maquillaxe ao xogo de corpo, à colocación da voz que se vai modificando ao correr do tempo, implacábel, do esplendor à morte.